Pracuję z osobami dorosłymi, które ukończyły 18. rok życia. Nie pracuję z dziećmi ani nastolatkami. Pracuję online w języku polskim i śląskim - również z osobami, które naturalnie mieszają język polski z niemieckimi wtrąceniami. Nie pracuję w języku niemieckim.

 

W swojej pracy korzystam z podejścia integracyjnego – to oznacza, że nie próbuję dopasować człowieka do jednej metody. Dobieram sposób pracy do problemu, z którym przychodzisz, Twojej aktualnej sytuacji, możliwości oraz gotowości do zmiany.

 

Podstawą mojego sposobu myślenia jest podejście poznawczo-behawioralne CBT. Przyglądamy się temu, co wydarzyło się w konkretnej sytuacji, jakie pojawiły się myśli i interpretacje, jakie emocje oraz reakcje ciała im towarzyszyły i co zrobiłeś/zrobiłaś pod ich wpływem. Dzięki temu możemy zobaczyć mechanizmy, które wcześniej działały niemal automatycznie.

 

Nie chce abyś przekonywał/a siebie, że „trzeba myśleć pozytywnie”. Interesuje mnie, dlaczego właśnie taka myśl pojawiła się jako pierwsza, z czym może być związana i czy nadal pomaga Ci w obecnym życiu.

 

​

Regulacja emocji i rozumienie własnych reakcji

 

Dużą część mojej pracy zajmuje regulacja emocji. Uczymy się zauważać emocje, nazywać je i rozumieć informacje, które ze sobą niosą.

 

Przyglądamy się również sygnałom płynącym z ciała – napięciu, pobudzeniu, ściskowi, przyspieszonemu oddechowi czy innym reakcjom, które często pojawiają się wcześniej, zanim świadomie rozpoznamy emocję.

 

W zależności od potrzeb wykorzystuję m.in. psychoedukację, dzienniki emocji i myśli, schemat ABC, pracę z automatycznymi myślami i zniekształceniami poznawczymi, skale, koło emocji, skanowanie sygnałów z ciała oraz proste techniki stabilizacyjne i uziemiające.

 

Celem terapii nie jest pozbycie się trudnych emocji. Emocje nie są błędem, który trzeba naprawić. Podczas spotkań uczymy się lepiej rozumieć własne reakcje i odzyskiwać możliwość wyboru tego, co z nimi zrobimy.

 

​

Wzorce, relacje i wcześniejsze doświadczenia

 

Czasami aktualna sytuacja jest tylko początkiem rozmowy.

 

Możemy zauważyć, że podobna reakcja pojawia się w wielu relacjach albo że określone sytuacje szczególnie łatwo uruchamiają lęk, poczucie odrzucenia, złość, nadmierną odpowiedzialność czy potrzebę wycofania się.

 

Wtedy przyglądamy się również utrwalonym sposobom myślenia, doświadczeniom z wcześniejszych relacji, sposobom budowania więzi oraz temu, czego człowiek nauczył się o sobie i innych.

 

Nie sprawdzamy przeszłości po to, aby przypisać jej winę za wszystko, co dzieje się dzisiaj. Wracamy do niej wtedy, kiedy pomaga nam zrozumieć teraźniejszość.

 

​

Stabilizacja, bezpieczeństwo i zasoby

 

Moje przygotowanie z zakresu psychotraumatologii sprawia, że szczególną uwagę zwracam na poczucie bezpieczeństwa, poziom pobudzenia oraz możliwości osoby, z którą pracuję.

 

Nie zakładam, że samo opowiadanie o trudnym doświadczeniu jest zawsze pomocne.

 

Czasami zanim zaczniemy zajmować się źródłem problemu, potrzebne jest zbudowanie większej stabilności: rozpoznanie własnych zasobów, nauczenie się regulowania napięcia, odzyskanie poczucia wpływu i stworzenie sposobów radzenia sobie z emocjami pomiędzy spotkaniami.

 

Dlatego tempo pracy nie jest przypadkowe. W gabinecie nie kładę nacisku na to aby dojść do najtrudniejszego miejsca jak najszybciej, ale żeby móc się z nim bezpiecznie mierzyć.

 

​

Konkretna praca również pomiędzy spotkaniami

 

Terapia nie musi kończyć się wraz z zakończeniem połączenia.

 

Jeżeli widzę, że może Ci to pomóc, proponuję niewielkie zadania, obserwacje lub ćwiczenia do wykonania pomiędzy spotkaniami. Może to być: zapisanie konkretnej sytuacji, zauważenie powtarzającej się myśli, obserwacja emocji i reakcji ciała albo wykorzystanie poznanej podczas spotkania techniki.

 

Nie są to zadania „do zaliczenia”. Ich zadaniem jest przeniesienie tego, czego uczymy się podczas spotkań, do codziennego życia.

 

 

Nie wszystko musi mieć od razu nazwę

 

Nie musisz przychodzić z gotową diagnozą ani dokładnie wiedzieć, nad czym chcesz pracować.

Czasami punktem wyjścia jest po prostu: „coś jest nie tak”, „nie poznaję siebie”, „wszystko mnie ostatnio przerasta”, „ciągle o tym myślę” albo „nie wiem, dlaczego tak reaguję”.

 

Od tego również możemy zacząć.

Wspólnie porządkujemy sytuację, szukamy zależności i stopniowo określamy, czego potrzebujesz oraz nad czym warto pracować.

 

Jednocześnie odpowiedzialna pomoc oznacza dla mnie również znajomość granic własnych kompetencji. Jeżeli podczas spotkań okaże się, że potrzebujesz innej formy leczenia, dodatkowej diagnostyki, konsultacji lekarskiej albo specjalisty pracującego w innym zakresie, powiem Ci o tym otwarcie.

​

 

Bezpieczeństwo i sposób naszej współpracy

 

Wierzę, że poczucie bezpieczeństwa jest podstawą skutecznej współpracy. Dlatego zależy mi nie tylko na metodach, których używam, ale również na tym, abyś wiedział/a, co robimy, po co to robimy i miał/a możliwość powiedzenia, jeśli coś Ci nie odpowiada.

​

Poczucie bezpieczeństwa nie oznacza jednak, że terapia zawsze będzie komfortowa. W trakcie pracy mogą pojawić się trudne emocje, niewygodne pytania, konfrontowanie się z własnymi schematami czy spojrzenie na sytuację z perspektywy, której wcześniej nie braliśmy pod uwagę.

 

Pewien poziom dyskomfortu może być naturalną częścią procesu zmiany – nie powinien jednak oznaczać przekraczania Twoich granic ani poczucia, że musisz mierzyć się z czymś, na co nie jesteś jeszcze gotowy/a. Dlatego zależy mi na tym, abyśmy mogli otwarcie rozmawiać również o tym, co podczas terapii jest dla Ciebie trudne.

​

Ważne jest też dla mnie, jak czujesz się podczas naszych spotkań. Podczas rozmowy możesz mówić w sposób, który jest dla Ciebie najbardziej naturalny – również wtedy, gdy mieszasz polski z niemieckim albo łatwiej jest Ci coś powiedzieć po śląsku. Nie oczekuję „ładnego opowiadania” o swoich trudnościach ani znajomości psychologicznych pojęć. To ja mam pomóc Ci uporządkować to, z czym do mnie przychodzisz.

 

W swojej pracy łączę profesjonalną strukturę z uważnością, transparentnością i indywidualnym podejściem. Chcę, żebyś nie tylko czuł/czuła się wysłuchany/a, ale również stopniowo coraz lepiej rozumiał/a siebie i to, co się z Tobą dzieje.

​

Pracuję zgodnie z zasadami etyki zawodowej psychologa, pozostaję w stałej superwizji oraz mam za sobą własny proces terapeutyczny.

 

Regularnie aktualizuję swoją wiedzę – zarówno poprzez szkolenia i literaturę specjalistyczną, jak i śledzenie współczesnych podejść do regulacji emocji, pracy poznawczej, relacji, stabilizacji oraz psychoterapii. Nowe narzędzia włączam do swojej pracy wtedy, gdy rozumiem ich zastosowanie i znajdują uzasadnienie w potrzebach konkretnej osoby.

 

Należę do Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego (APA - American Psychological Association) - więcej.​​​​ 

 

Można mnie również znaleźć na znanylekarz.pl i twojpsycholog.pl (nie prowadzę na portalach terapii).

​

 

 

 

 

​​​​​​​​​​​​​​​

​​

Status zawodowy w Niemczech

i podstawa prawna świadczeń

​

 

Posiadam państwowe pozwolenie Heilpraktikerin, beschränkt auf das Gebiet der Psychotherapie, wydane na podstawie niemieckiej ustawy Heilpraktikergesetz HeilprG.

 

Uzyskanie tego uprawnienia wymaga spełnienia określonych prawem warunków oraz pozytywnego przejścia państwowej weryfikacji przed właściwym urzędem zdrowia Gesundheitsamt.

 

Pozwolenie umożliwia mi samodzielne prowadzenie psychoterapii w ramach prywatnej praktyki w Niemczech.

 

Jednocześnie niemieckie prawo rozróżnia uprawnienie Heilpraktikerin für Psychotherapie od zawodu Psychotherapeutin/Psychotherapeut.

 

Tytuł zawodowy „Psychotherapeutin” lub „Psychotherapeut” jest w Niemczech prawnie chroniony. Jego używanie wymaga co do zasady państwowej aprobaty zawodowej Approbation zgodnie z Psychotherapeutengesetz PsychThG.​

​​

Rozliczenia z kasą chorych w Niemczech

​

Moja praktyka działa prywatnie i poza systemem rozliczeń ustawowych kas chorych gesetzliche Krankenkassen. Koszt terapii ponosisz samodzielnie i nie jest on refundowany przez ustawowe kasy chorych.

 

W przypadku prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego lub dodatkowej polisy ubezpieczeniowej możesz mieć możliwość uzyskania zwrotu części lub całości poniesionych kosztów. Zależy to od indywidualnych warunków Twojego ubezpieczenia, dlatego warto sprawdzić możliwość refundacji bezpośrednio u swojego ubezpieczyciela.

​​​​

​